Een deep dive in codepentie (deel 2)
- Helen van der Wals
- 16 okt 2025
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 27 okt 2025
Dag twee van mijn opleiding stond geheel in het teken van regressietherapie. Ik deed ervaring op met regressietherapie bij mijn geboorte, dat onverwacht veel inzicht gaf in patronen van nu. Regressietherapie is een vorm van opstellen waarbij je teruggaat naar eerdere ervaringen om te voelen wat er in je lijf en emoties is blijven hangen. Door dat zichtbaar te maken, begrijp je patronen van nu en ontstaat ruimte voor verzachting en verandering. Hier lees je deel 2 van mijn blogreeks over mijn opleiding rond codependentie. In deze reeks deel ik na elke opleidingsdag kort wat we doen, wat ik leer en wat het in mijn lijf, ouderschap en werk raakt, zodat je kunt meekijken zonder lange theorie. Benieuwd naar het eerste deel? Lees het hier.

Regressietherapie: hoe we werkten
We deden allemaal een geboorteregressie en begeleidden elkaar hierbij. Vijf ankerpunten vormden de leidraad: conceptie, eerste trimester, tweede trimester, derde trimester en geboorte. Een ankerpunt is een gemarkeerde plek bijvoorbeeld met een kleedje of cirkel waar je op gaat staan om te voelen. Op de grond lagen kleedjes als markeringen van die fases.
Stap voor stap werd zichtbaar welke lading er op dat moment aanwezig was of wat spanning gaf. Door gedachten, gevoelens en lichaamssignalen te verkennen, werd de beleving van de fases rondom mijn geboorte volledig zichtbaar. Tranen, blijdschap, spanning kwamen vrij. Dat bracht niet alleen bewustwording, maar ook concrete aanknopingspunten voor regulatie en verandering. Het veld en de onderstroom Ik blijf me verwonderen over de werking van het veld, de onderstroom van niet-gezegde informatie die je in je lijf merkt (adem, spanning, microbewegingen). De ene seconde voel je je gewoon, met misschien een gezonde spanning. Maar zodra je op een ankerpunt stapt, denk je niet meer na over het verschil met net. Je bént er gewoon.
Mijn ervaring met geboorteregressie
Bij conceptie voelde ik een totale rust over me heen komen. Een heerlijk gevoel van vrijheid. Maar in het eerste trimester veranderde dat en ervoer ik een gevoel van verdriet. Verdriet dat niet van mij bleek te zijn. Het was namelijk mijn moeder die ik boven me zag staan en zij bleek enorm verdrietig te zien. Een gevoel wat ik dus blijkbaar van haar overnam.
Het tweede trimester was opnieuw een fijne oase van rust. Het gevoel van verdriet werd hier een gevoel van vrijheid, net als bij de conceptie. Daarna werd het wiebelig. Het derde trimester voelde alsof ik op een vlot stond en ik elk moment kon omvallen. Dat gebeurde gelukkig niet en na een tijdje kwam het gevoel alsof er een stolp over me heen werd geplaatst. Binnen de stolp was het rustig, de wanden hielden de chaos van buiten op afstand.
De laatste fase, was het moment van de geboorte. Hier ervoer ik warmte, veiligheid en blijdschap. Ineens zag ik mijn vader voor me, helemaal uitzinnig van blijdschap. Ik werd er emotioneel van en wilde niets liever dan naar hem toe. Het voelde alsof ik precies op mijn plek was.
Het gesprek met mijn moeder
Later belde ik mijn moeder om mijn ervaring te delen. Wat bleek: twee maanden voor ze zwanger werd van mij overleed mijn opa. Het verdriet dat ik in het eerste trimester voelde, kan dus kloppen. In het derde trimester had mijn moeder zich schuldig gevoeld dat de zwangerschap van mij zo anders verliep dan die van mijn broer. Daarom besloot ze zich volledig te richten op rust en bescherming van mij in de laatste maanden, precies wat ik als stolp had ervaren. En mijn vader? Hij was inderdaad dolgelukkig met de komst van een dochter. Zo trots dat hij die ochtend het liefst bij alle buren had aangebeld om het te vertellen.
Dit weekend was intens, verrassend en diep rakend. De combinatie van theorie, opstellingen en regressietherapie gaf niet alleen kennis, maar vooral doorleefde ervaring. Het gesprek dat ik daarna met mijn moeder voerde, bevestigde hoe bijzonder en betekenisvol dit werk is. Ik kijk uit naar de volgende module en ben benieuwd wat die weer gaat aanraken.
Wil je dit zelf ervaren? Plan een (kennismakings)afspraak.



Opmerkingen