Als je geen grondwortels kunt maken, ontwikkel je luchtwortels

Sommige planten groeien met diepe wortels de aarde in. Ze hechten zich stevig, vinden voeding en veiligheid in de bodem. Grondwortels noemen we dat. Zo hoort het eigenlijk ook bij mensen. Als kind hecht je je aan je verzorgers. Aan de veilige basis van liefde, aanraking en nabijheid. Daar ontkiem je en leer je vertrouwen. Daar wordt je fundament gevormd.

Maar wat als die grond niet veilig voelt? Wat als thuis een plek is waar je emotioneel geen houvast vindt? Waar het koud is, letterlijk of figuurlijk? Waar aanraking ontbreekt, liefde niet tastbaar is?

Opvoeden is daarom niet alleen zorgen voor je kind. Het is ook terugkijken naar je eigen wortels.

Als de grond niet veilig voelt

Dan groeit je wortelstelsel anders. Je ontwikkelt luchtwortels. Wortels die uitreiken naar alles waar iets van warmte voelbaar is. Naar ouders van vriendinnetjes, juffen of meesters, buurvrouwen met zachte stemmen of naar aanrakingen die lijken op troost. Deze wortels reiken omhoog in plaats van naar beneden. Niet omdat ze dat willen, maar omdat het simpelweg moet. Ze zoeken houvast.

Overlevingskunst met een prijs

Luchtwortels zijn overlevingskunst. Ze houden je overeind in een wereld waar de aarde je niet droeg. Maar ze zijn ook kwetsbaar. Ze klampen zich vast aan alles wat lijkt op liefde, omdat ze nooit echt leerden hoe hechting voelt. Vaak zijn ze sneller gekwetst en sneller uit balans, want ze missen de stevigheid van die diepe bedding. En toch schuilt er ook iets moois in luchtwortels. Ze laten zien hoe vindingrijk je bent geweest in je verlangen om te verbinden. Hoe krachtig jouw systeem was in het zoeken naar leven. Luchtwortels hielpen je om te overleven toen de aarde je niet droeg. Maar ze zijn bedoeld als tijdelijk houvast, niet als levenslange basis.

Bewust ouderschap: van overleven naar groeien

Daar komt bewust ouderschap om de hoek kijken. Sta stil bij je wortels: waar kom je vandaan, wat heeft je gevormd, wat heb je gemist? Met die aandacht geef je door wat voedt. Pas als je weet hoe jouw wortels groeiden, kun je besluiten het anders te doen. Patronen kunnen bij jou stoppen; je herkent ze en kiest anders. Vanuit dat bewustzijn mag je naar je eigen bodem kijken: waar was die stevig en waar minder? Misschien betekent dat erkennen dat jij ook luchtwortels ontwikkelde en dat je nog steeds geneigd bent steun buiten jezelf te zoeken. Die bewustwording kan pijnlijk zijn, maar ook bevrijdend.

In kleine stappen anders doen

Dat anders doen zit vaak in kleine dingen. In echt luisteren, ook als je moe bent. In nabijheid zonder oordeel. In een arm om een schouder. In een kind leren dat zijn emoties er mogen zijn. Het zijn geen grootse gebaren, maar kleine stukjes aarde waarin een kind veilig kan wortelen. Heling begint precies daar: bij erkennen hoe jouw wortels groeiden en kiezen wat je wel wilt doorgeven. Zo kun jij als ouder weer bodem zijn voor de volgende generatie. Zodat je kind kan wortelen in zichzelf en niet buiten zichzelf.